تقابل عشق و جنگ / عکس
آخرین یاداشت ها
نقدی بر شبی که ماه کامل شد نقدی بر شبی که ماه کامل شد پدر بازیگری که شبیه فروغ بود پدر بازیگری که شبیه فروغ بود شکایت الهام حمیدی از یک جواهرفروشی + عکس شکایت الهام حمیدی از یک جواهرفروشی + عکس شستشوی بدن و مصرف مواد مخدر برای پاک شدن گناهان + عکس شستشوی بدن و مصرف مواد مخدر برای پاک شدن گناهان + عکس عکس یادگاری بهنوش طباطبایی با جواد عزتی عکس یادگاری بهنوش طباطبایی با جواد عزتی در اختتامیه جشنواره فجر چه می گذرد در اختتامیه جشنواره فجر چه می گذرد دو برنده نقش زن و مرد در یک قاب - هوتن شکیبا و الناز شاکردوست دو برنده نقش زن و مرد در یک قاب - هوتن شکیبا و الناز شاکردوست همایون غنی‌زاده سیمرغش را نپذیرفت همایون غنی‌زاده سیمرغش را نپذیرفت حمید عسکری سکوتش درباره کنسرت جنجالی‌اش را شکست حمید عسکری سکوتش درباره کنسرت جنجالی‌اش را شکست تصاویر بهنوش طباطبایی و هستی مهدوی‌فر در پردیس چارسو تصاویر بهنوش طباطبایی و هستی مهدوی‌فر در پردیس چارسو جدیدترین عکس مهران غفوریان و دخترش جدیدترین عکس مهران غفوریان و دخترش «آشغال‌های دوست‌داشتنی» در آستانه اکران؟/ پوستر فیلم ناکام محسن امیریوسفی منتشر شد «آشغال‌های دوست‌داشتنی» در آستانه اکران؟/ پوستر فیلم ناکام محسن امیریوسفی منتشر شد مشروح نشست فیلم «جان دار» از منفعل بودن نقش باران کوثری تا پیام صوتی معتمدآریا به خبرنگاران مشروح نشست فیلم «جان دار» از منفعل بودن نقش باران کوثری تا پیام صوتی معتمدآریا به خبرنگاران قالیباف، هاشمی و ربیعی به تماشای «ماجرای نیمروز: رد خون» نشستند قالیباف، هاشمی و ربیعی به تماشای «ماجرای نیمروز: رد خون» نشستند معرفی 5 فیلم برتر آرای مردمی در روز نهم جشنواره فیلم فجر معرفی 5 فیلم برتر آرای مردمی در روز نهم جشنواره فیلم فجر عباس آخوندی: جشنواره فیلم فجر از دستاوردهای موفق انقلاب است عباس آخوندی: جشنواره فیلم فجر از دستاوردهای موفق انقلاب است سعید اوحدی: مجموعه شهرداری به استقبال میزبانی از جشنواره فیلم فجر می‌رود سعید اوحدی: مجموعه شهرداری به استقبال میزبانی از جشنواره فیلم فجر می‌رود روستایی: «متری شیش و نیم» حاصل همه زندگی من بعد از «ابد و یک روز» است روستایی: «متری شیش و نیم» حاصل همه زندگی من بعد از «ابد و یک روز» است عماد افروغ: حضوری پرنشاط را در جشنواره فجر شاهد هستیم - به فیلم‌های فاخرمان باید افتخار کنیم عماد افروغ: حضوری پرنشاط را در جشنواره فجر شاهد هستیم - به فیلم‌های فاخرمان باید افتخار کنیم استقبال مخاطبان از «قسم» محسن تنابنده در چارسو استقبال مخاطبان از «قسم» محسن تنابنده در چارسو ردپای «آژانس شیشه‌ای» در جشنواره فجر سی و هفتم ردپای «آژانس شیشه‌ای» در جشنواره فجر سی و هفتم چهار سانس فوق‌العاده برای «متری شیش و نیم» در پردیس زندگی چهار سانس فوق‌العاده برای «متری شیش و نیم» در پردیس زندگی جدول پخش فیلم های سی و هفتمین دوره جشنواره فجر در اصفهان جدول پخش فیلم های سی و هفتمین دوره جشنواره فجر در اصفهان نگین پارسا کیست؟ و چرا حمید عسکری ممنوع الکار شد؟ نگین پارسا کیست؟ و چرا حمید عسکری ممنوع الکار شد؟ تصاویر بازیگران «مسخره‌باز» روی فرش قرمز تصاویر بازیگران «مسخره‌باز» روی فرش قرمز جای خالی علی نصیریان در شب اکران فیلمش در جشنواره فجر جای خالی علی نصیریان در شب اکران فیلمش در جشنواره فجر مشروح نشست خبری فیلم «بنفشه آفریقایی» /سعید آقاخانی چگونه به فیلم اضافه شد؟ مشروح نشست خبری فیلم «بنفشه آفریقایی» /سعید آقاخانی چگونه به فیلم اضافه شد؟ فرشته طائرپور در واکنش به حاشیه افتتاحیه فجر: بهانه‎جویان جنجال درست نکنند فرشته طائرپور در واکنش به حاشیه افتتاحیه فجر: بهانه‎جویان جنجال درست نکنند اکران «تیغ و ترمه» با حضور ۲ تن از نمایندگان مجلس اکران «تیغ و ترمه» با حضور ۲ تن از نمایندگان مجلس اسعدیان: فضای جشنواره‌ فیلم فجر را متشنج نکنیم /در چهل سالگی انقلاب همدل باشیم اسعدیان: فضای جشنواره‌ فیلم فجر را متشنج نکنیم /در چهل سالگی انقلاب همدل باشیم
دیوار (شماهم رو دیوار بنویسید)
زهرا نوشت خیلی عالی بود مهمان نوشت عاااااولی بود عرفان نوشت بد است زهرا جون نوشت واقعا عالی بود یسنا جباری نوشت خیلی خنده دار بود پشتیبانی ایران فا نوشت خواهش میکنم. خوشحالیم از داشتن چنین مخاطبین پیگیر و خوش ذوقی مهمان نوشت چی شد اخری نفهمیدین والا مهمان نوشت چی شد مریم نوشت عالیه رها نوشت عالی بود.۲۰ یه خسته نباشید میگم به بازیگر نقش جابر.وآقا مصطفی.همه دستشون درد نکنه. بیشه نوشت عالی بود . ممنون از مطالب خوبتون . مهمان نوشت درود علی احمدیان نوشت در این دوران که انتخاب کلاس بازیگری و استادی خوب بسیار سخت شده به نظرم این کلاس خیلی مفیده مهمان نوشت الکیه Maedhe نوشت محسن جان این آهنگ جدید من وتو شما خیلی عالی بود و همین طور کنسرتی که در آمل داشته آید یک هموطن نوشت باسلام اولا تبریک به خانواده آقای غفوریان بخاطر ورود دختر کوچولوی زیبایشان به جمع شان و دوم چه عکس زیبایی از پدر و دختری گذاشته اید احسنت و تبارک الله خدا عاقبت بخیرتون بکنه و قدر این رحمت زیبارو بدونید و از لحظه لحظه هاش کمال لذت رو ببرید . مهدی فهیمی نوشت سلام اقای محسن ابراهیم زاده عاشق اهنگ تون هستم لطفا در اردبیل هم کنسرت بزاردید مهدی نوشت عالی آیناز نوشت وای من واسه گروه ماکان بند می میرم امدوارم هر چه زود تر به ارومیه بیان دوستون داریممممممممممم rezi نوشت dooset daram keshti(A.H کوروش نوشت آقای ابراهیم زاده کازرون هم کنسرت بزارید ما دوست داریم شما رو از نزدیک ببینیم عشقمی محمد سعیدی نوشت خیلی خیلی خنده داره حتما مردم اصفهان برید ببینید حسن پرداس نوشت سلام ،اجراتون عالی عالی عالی،هرچی بگم کم گفتم،قیمت بلیط های کنسرتتون بدبدبد،چرامانبایدبتونیم بیاییم کنسرتتون؟کاربرنامه ریزی داشتیدواسه این مشکل،یعنی اونایی که پولشوندارن نبایدازهنرهای هم وطناشون لذت ببرن؟درکل عاشقتونم،یاحق محسن سهرانی نوشت (کارگردان تاریک ماه) سلام و درود به عزیزان تاریک ماه و همه عزیزانی که نظر گذاشتن نظرات شما عزیزان بسیار ارزشمنده ممنونم که ما را دنبال میکنید...ایشالا بازم با کار بعدی درخدمت شما عزیزان هستم دوستتون دارم.... علی نوشت سینمای سوره با محوریت هنر و اجربه بیشتر فعالیت داره dedpool نوشت خوب پشتیبانی ایران فا نوشت دوست عزیز اکران فیلم ها از ۱۲ بهمن آغاز می‌شود و امسال ۱۱ فیلم در پردیس سینمایی سیتی سنتر بروی پرده خواهد رفت و سینماهای دیگر هنوز اطلاعاتی منتشر نکرده اند رضا توقیقی نوشت چقدر زود فیلم های تهران فروش رفت ساناز مهدوی نوشت جشنواره فیلم فجر امسال فیلم های خوبی داره. امیدوارم به زودی در شهرستان ها هم اکران بشه. ما که حسابی منتظریم محمدرضا نوشت فیلم های جشنواره در اصفهان کی اکران میشه؟

تقابل عشق و جنگ / عکس

محمدرضا | ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۱۸

لینسی ادوریا (Lynsey Addario) برنده جایزه پولیتزر، جنگ‌های عراق و افغانستان را پوشش داده و در منطقه‌ خاورمیانه و آفریقا کار‌های بسیاری انجام داده است.


کتاب جدید او عشق و جنگ را انتشارات (Penguin Press) در این ماه چاپ کرده و شامل عکس‌هایی است که برای نیویورک تایمز و تایم و نشنال جئوگرافی گرفته است. این مصاحبه تلفنی را جیمز استرن با او انجام داده است:

زنان

زنان افغان تحت مراقبت های پزشکی در مرکز سلامت، روستای چارماس


در حال حاضر کجا هستید؟
الان در لندن هستم. یک روز است که از نیجریه برگشتم. قبل از آن در یمن بودم. بعد به نیویورک آمدم به خاطر برنامه ۲۴ ساعت تایمز. بعد از این  هم برای کتاب جدیدم باید در یک تور شرکت کنم.


چرا یک کتاب دیگر؟
خوب این یک کتاب عکس است. قبل از انجام اولین کارم فکر نمی‌کردم که بخواهم کتابی منتشر کنم. اما خب باید دید که این کار چطور پیش می‌رود.


من همیشه دلم میخواست که یک کتاب عکس داشته باشم. زمانی که در سال ۲۰۱۱ در لیبی این کار را شروع کردم به شدت متأثر شدم و در همین حال دو دوست عزیزم تیم و کریس کشته شدند و من هیچ حسی نسبت به این عکس‌ها نداشتم و حتی نمی‌توانستم به آن‌ها نگاه کنم؛ بنابراین کار نوشتن را کنار گذاشتم.


اما همیشه در ذهن خودم می‌دانستم که کتابی منتشر می‌کنم که فقط عکس باشد. چند سال پیش شروع کردم به ویرایش عکس‌هایی که مخالفان زیادی داشتند و انجام این کار برای من بسیار مهم بود.

وقتی کارم تمام شد پوشه‌ای با هزاران عکس داشتم. با اسمیت استوارت که طراح کتاب در لندن هست صحبت کردم و به این نتیجه رسیدم که تنها با او و کمک او می‌توانم این کار را انجام دهم. تمام عکس‌ها را به استودیوی او بردم و در حدود یک سال کارمان زمان برد. کار با انتشارات (Penguin Press) و گودوف (رئیس و مدیر ارشد) تجربه‌ای فوق العاده برای من بود و من خیلی خوش شانس بودم که از حمایت او برخوردار بودم.

زنان

سربازان  در انتظار هلیکوپتر امداد در افغانستان
 

زنان

بازدید از کلینیک مخصوص زنان و کودکان در ولایت هلمند شمالی افغانستان

زنان

زنی عراقی پس از آتش سوزی بصره در جستجوی همسر خود میان آتش و دود


وقتی کار ویرایش عکس‌ها تمام شد و این تصاویر را دیدید چه احساسی داشتید؟ چه چیز یاد گرفتید؟
نمی توانستم باور کنم که تمام این عکس‌ها را خودم گرفتم و من زمانی در این مکان‌ها بودم. باور این که ۲۰ سال گذشته است برای من خیلی سخت است. اما به این نتیجه رسیدم که همه زندگی من کار من است. من از مکانی به مکان دیگر رفتم و موضوعاتی را راجع به جنگ، پناهندگان، تجاوز جنسی، سلامت مادران و مسائل زنان به تصویر کشیدم.


نمیخواستم این عکس‌ها کتابی باشد برای افرادی که کار من را درک نمی‌کنند. برای همین به تحقیق و تفحص نیاز داشتم. چطور می‌توان تصاویری را به افرادی نشان داد که درگیری‌های زیادی در زندگی ندیدند وجنگ را لمس نکرده اند؟


این برای من خیلی سخت هست که به کار‌های خودم نگاه کنم. آرزو میکردم‌ای کاش کار‌های بهتری انجام داده بودم.


من ۴۴ ساله هستم و این اولین کتاب عکس‌های من بعد از ۲۳ سال کار عکاسی است.


این زمان خیلی طولانی است. درواقع شما با انتشار این عکس‌ها عقبگردی به زندگی خود داشتید، نظرتان چیست؟
درست است و این یک نگاه وسیع و باز به برخی از اجزای کار من است.

زنان

جنگلی در کشور بوتان(کشوری میان هند و چین)

زنان

عراقی ها در حال تماشای فیلم سه بعدی در بغداد

زنان

فرار کودک سودانی به باتلاق ها پس از حمله ی مهاجمان به محل زندگیش

چطور شد که تصمیم گرفتید کتاب را منتشر کنید؟ و چگونه آن را سامان دهی کردید؟
من فکر می‌کنم یکی از بزرگترین تصمیمات من در زندگی بوده است و امیدوارم که موفق باشد. مهم‌ترین بخش و سخت‌ترین قسمت کار، چگونگی گروه بندی عکس‌ها بود که تیم استوارت بسیار کمک کردند. آن‌ها قادر بودند برای هر عکسی جریانی و اتفاقی را اضافه کنند که البته من دوست نداشتم، اما این کار به خواننده کمک می‌کند که موضوعات را بهتر درک کند.


کنترل کار بسیار سخت است.

بله، اما من مشکلی ندارم. تصاویری وجود داشت که من دوست نداشتم آن‌ها را کنار بگذارم، اما این را هم می‌دانم که من بهترین ویراستار برای کار خودم نیستم.


از این مجموعه چند عکس قبلاٌ منتشر نشده؟ (تا به حال دیده نشده)

پاسخ به این سؤال کمی سخت است. من آژانس‌های عکس مختلفی دارم و عده‌ای را استخدام کردم تا به من کمک کنند عکس‌ها را انتخاب کنم و دوباره ببینم. آن‌ها نکته‌هایی را از عکس بیرون کشیدند که من خودم تا به حال ندیده بودم.


در حدود چند ده هزار عکس است. البته نامه و یاد داشت‌هایی با موضوعات دردآور هم بین عکس‌ها دیده می‌شود.


اینکه شما دوباره عکس‌هایی که گرفتید را مرور می‌کنید بسیار کار جالبی است و مطمئناٌ نظری که شما امروز درباره یک عکس خوب دارید با نظر شما در ۱۵ -۲۰ سال گذشته بسیار متفاوت است.

بله و جالب این است که این عکس‌ها بیشتر برای مجله نیویورک تایمز و مجله تایم کار شده است. من همیشه در لابه لای این عکس‌ها داستان‌های جنگ عراق و افغانستان را می‌بینم. من ۱۸ ساعت در روز کار می‌کردم و فرصت این را نداشتم که بازبینی کنم.


در این کتاب تلاش کردم به گذشته برگردم و اصلاحاتی را انجام دهم. سعی کردم بهترین عکس‌ها را بیرون بکشم.


-یک فریم لابه لای عکس‌ها دیدم مربوط به طالبان در قندهار بود. یادم می‌آید داشتم از پنجره ماشین به بیرون نگاه می‌کردم. در آن دوره کنار Ruth Fremson کار می‌کردم. آنجا پر بود از مردانی که شبیه طالبان بود و با اسلحه هاشان به داخل ماشین نگاه می‌کردند. من ترسیده بودم که بیرون بروم، اما Ruth Fremson این کار را انجام داد و کارش را شروع کرد. با خودم گفتم: خب، وقتی او می‌تواند من هم می‌توانم -


این فریمی نبود که من انتخاب کردم بلکه آن را جوآن کارمند بایگانی برای من آورده و موضوعش مورد علاقه من بود. این یک تصویر زیبا نیست، اما یک تصویر خام و دست نخورده است.

زنان

افغان ها پس از سقوط طالبان در قندهار

زنان

آوارگان کنگو در اردوگاه کیباتی در شرق کنگو

زنان

سوری ها در نقطه مرزی شمال عراق


با گذشت سال‌ها همانطور که شما بزرگ شده اید و ممکن است نوع نگاه و نظرتان تغییر کرده باشد، چه چیزی در عکاسی تان تغییر کرده اید؟

خب، فکر می‌کنم کمی حسابگرانه‌تر شده است. در حال حاضر می‌توانم تشخیص دهم که عکس خوب هم وجود دارد و باید هرکاری کرد که بتوان عکس خوب گرفت. دیگر فقط به این فکر نمی‌کنم که فقط عکس بگیرم. صبر می‌کنم تا بهترین سوژه‌ها را پیدا کنم و البته باعث ناراحتی کسی هم نشوم.


وقتی عکاسی می‌کنم خیل محتاطانه عمل می‌کنم. سعی می‌کنم عناصر خاصی را پیدا کنم تا به داستان کمک کند. همیشه از عکاسان دیگر یاد گرفته ام. حد و مرز‌ها را رعایت می‌کنم. فکر می‌کنم اگر عکاس خوبی هستم برای این است که همیشه در حال آموختن هستم.


شما می‌خواهی که بهترین باشی یا متفاوت عمل کنی؟
بیشترین مشکل این است که وقت کافی ندارم برای اینکه در مکانی بمانم و روی عکسی که می‌خواهم بگیرم متمرکز شوم. من فکر می‌کنم بهترین عکاس کسی هست که وقت بگذارد برای سوژه اش و به گونه‌ای عمل کند که مردم با او راحت باشند.


این که ما روزنامه نگار هستیم هم همیشه لاکچری نیست به خصوص در این زمان که برای روزنامه نگاران امنیتی هم وجود ندارد مثل زمانی که من برای اولین بار وارد این حرفه شدم. در حالت کلی من وقت کافی برای ماندن در صحنه‌ای که می‌خواهم عکس بگیرم را ندارم.

زنان

مراسم عزاداری در شهر صدر عراق

زنان

آوارگان سودانی در انتظار وسیله ای برای فرار

زنان

آوارگان ساکن در چادر در مرز سوریه و ترکیه


شما خیلی خوشبخت بودید که توانستید روی یک داستان مهم کار کنید، شما یک کار متفاوت انجام دادید، اما واقعاٌ داستان‌های بلند را تا به امروز کار نکردید. چرا؟
این یک واقعیت است که برخی افراد مثل Brenda Ann Kenneally یا Darcy Padilla چندین سال متوالی کار می‌کنند و آثار باور نکردنی را ارائه می‌دهند.


به نظر خودم من کارهای خاص انجام می‌دهم. من میخواهم تأثیرگذار باشم. در سیاست حرفی برای گفتن داشته باشم و نشان بدهم که در دنیا چه اتفاقاتی در خال رخ دادن است. این موارد بستگی به زمان دارد. برای من این مهم است در زمانی مشخص به مکانی معین بروم و کارم را انجام دهم و منتشر کنم.


چه تفاوت‌هایی را میان عکاسی سال ۲۰۰۰ با عکاسی امروزه می‌بینید؟
فکر می‌کنم روزنامه نگاران در حال حاضر به گونه‌ای هستند که در قبل نبودند و این موضوع اصلی است. اینکه من بتوانم به راحتی و بدون اینکه امنیتم از بین برود بگویم من یک روزنامه نگار هستم و مردم هم این مسئله را بپذیرند، این موضوعی است که امروزه خبرنگاران و روزنامه گاران درگیر ان هستند و من فکر میکنم در گذشته این مهم نبود.


به جمال خاشقجی، ماری کالوین، نگاه کنید یا زمانی که من با تایلر ، استیو و آنتونی در لیبی دزدیده شدیم. روزنامه نگاران به دنبال سوژه‌هایی هستند که دولت‌ها دوست ندارند به آن‌ها پرداخته شود و در نتیجه اغلب آن‌ها را مجازات می‌کنند و کنار می‌گذارند.


من فکر می‌کنم که روزنامه نگاران باید با آزادی عمل و گفتار در فضایی امن به انجام تکلیف خود بپردازند، آن‌ها مجبورند که وضعیت دنیا را درک کنند و به همه نشان دهند. آن‌ها مجبورند به همه ثابت کنند که تیمی قابل اعتماد هستند.

زنان

مردی عراقی که سربازان دستگیر کردند در شهر بالد عراق

زنان

سربازانی که قرار است حملات هوایی را پوشش دهند در پالایشگاهی در شرق لیبی

زنان

اریتره ها که توسط ناوگان سواحل لیبی نجات پیدا کردند و خوابیدند.


نظرتان راجع به اینکه یک زن روزنامه نگار باشد چیست؟ چه تفاوت‌هایی را در دیدگاه‌ها از سال ۲۰۰۰ تا به امروز می‌بینید؟
متأسفانه من فکر نمی‌کنم که تفاوت زیادی وجود داشته باشد. در حال حاضر تعداد زنانی که در خط مقدم کار می‌کنند بسیار کم است. همیشه فکر می‌کنم تغییراتی به وجود می‌آید، اما من واقعا چیزی احساس نمی‌کنم.


عکاسان زن در ایالت متحده بسیار هستند، اما تعداد کسانی که مایل به کار در منطق جنگی هستند بسیار کم است. من همیشه گفتم کار کردن در این زمینه یک دارایی بزرگ برای زنان است. رفتن به کشور‌های غریب و دسترسی به زنان و مردان آن سرزمین.


در نیمی از جهان در بعضی از کشور‌ها هم مردان نمی‌توانند عکاسی کنند.

درست است. وحتی اگر هم بتوانند شرایط کار برایشان بسیار سخت و محدود است.

و خیلی از آن‌ها هم نمی‌توانند مثل شما یک مادر باشند.
درست است و این در شرایطی است که ان‌ها بسیار این مسئله را دوست دارند.


این مسئله‌ای کوچک و بی اهمیت نیست.
خب من این نگاه را تغییر دادم. من چیز‌های زیادی را فهمیدم که قبل از مادر بودن نمی‌توانستم آن‌ها را درک کنم و بفهمم. خیلی از ان مسائل هم دشوار است، ولی به خاطر عشق به فرزندی که داری و مسئولیتی که در محافظت از او داری، تحمل می‌کنی و می‌پذیری.

شما وارد فضایی می‌شوی که افرادی مثل شما هم آن جا هستند. حساس‌تر و در عین حال صبورتر می‌شوید. من مجبور بودم در این شرایط در حرفه‌ی خودم هم کارآمدتر باشم و مجبور بودم داستان‌هایی را که می‌خواستم کار کنم با احتیاط بیشتری انتخاب کنم.


حالا پسر شما چند ساله است؟
  او ۲۸ دسامبر ۷ ساله خواهد شد.


۱۵-۲۰ سال پیش ما راجع به این عکس‌ها و مفهوم خبرنگار محلی و خبرنگار خارجی صحبت نکردیم.نظرتان راجع به این دو واژه چیست؟

من زمانی که شروع به کار کردم راجع به این نوع سؤالات که عکاسان جوان امروزی در سر دارند فکر نمی‌کردم. من فرض می‌کنم سؤالی که مطرح کردید یعنی اینکه من وارد مکانی شدم که که در آنجا غریب بودم .آیا منظور شما این است؟

منظورم این است که خیلی ها انتقاد می کنند که چرا تمام اخبار ما متمرکز شده به خارج از سرزمین های ما، کشورهایی که خیلی از ما فاصله دارند و به نوعی استثمار می شوند. چرا؟

در یک جهان ایده آل، عکاسان و روزنامه نگاران محلی باید بتوانند حرف‌های خود را رحت بیان کنند، اما گاهی اوقات آن‌ها در دولت‌هایی کار می‌کنند که به آن‌ها اجازه‌ی منتشر کردن مطالبی را که مورد پسندشان نیست نمی‌دهند. تهدید می‌شوند و نمی‌توانند صادقانه در مور کشور خودشان به ویژه راجع به مسائلی که مرتبط با نقض حقوق بشر یا مسائل سیاسی است صحبت کنند.


آن‌ها نمی‌توانند همه چیز را بگویند، چون این کار باعث می‌شود به زندان بروند و محاکمه شوند. پس ما که در کشور‌هایی زندگی می‌کنیم که حداقل آزادی بیان را داریم به این سرزمین‌ها می‌رویم و سعی می‌کنیم واقعیات را از زبان آن‌ها و از طریق دوربین‌های خودمان به گوش دنیا برسانیم. مهم این است که این حرف‌ها گفته شود و جهان از حوادث پیرامون خودش باخبر شود. فرقی نمی‌کند خبرنگار یا روزنامه نگار محلی باشد یا غریبه و از کشوری دیگر.


چرا عکاسی می‌کنید؟
من با عکس گرفتن داستان زندگی مردم را به تصویر می‌کشم. از زمانی که خودم را شناخته ام کارم این بوده است و احساس می‌کنم مسئولیت دارم تا زندگی در شرایط سخت و تحت پرچم دولت‌های سخت گیر را به مردمانی که از حداقل رفاه برخوردار هستند نشان بدهم. با عکس گرفتن، در زمانی که زندگی کرده ام، تمام حوادث و اتفاقاتی که رخ داده را در حافظه تاریخ، ثبت می‌کنم.

بنابراین با این عکس‌ها شما یک زندگی از گذشته دارید و یک فیلم و داستان برای آینده. در پایان هر آنچه را که ما در مورد شما نمی‌دانیم بگویید.
من خیلی حساس هستم. همه فکر می‌کنند من جزء آدم های سرسخت دنیا هستم، ولی واقعا اینطور نیست. زمانی که کار می‌کنم خیلی گریه می‌کنم و گاهی آنقدر ناراحت می‌شوم که دیگر نمی‌توانم ادامه دهم.

زنان

زنان افغانی در ولایت بدخشان

زنان

پناهنده ای همراه با فرزند خود در اردوگاه تسالونیکی در یونان

منبع: نیویورک‌تایمز

ترجمه:فرادید

امتیاز : ۰ از ۵ - ۰ نفر
تبلیغات +
اصفهان امروز فرهنگ و هنر Roogle - روگل!
پیشنهاد ویژه +
سومین دوره آنلاین اقدام محور کارآفرینی ناب (نسخه۲.۴)
لوگواینماد ایران فا لوگو ساماندهی ایران فا لوگو وزارت فرهنگ و ارشاد لوگو جشنواره وب و موبایل پلیس فتا